Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 270

142: Hindi Totoo-2

“Sana hindi ka nahihirapan.. sana hindi ka nagugutom, o natatakot habang wala ako sa tabi mo.” tila bangugnot na dumaloy sa diwa ko ang mga pangit na naranasan ko noon.

“By this time sana nakilala mo na ang Daddy mo at ang twin brother mo. Iniwan kita sa pangangalaga ni

Gina Salazar, siya at ang iyong Tito Gener ang pansamantalang mamahala sa kompanya.

“Alam kong aalagaan ka nila dahil wala silang makukuhang pera kapag hindi ka nila minahal at inalaagan. You will give then the 20% share’s mula sa Montefalco Royal, kung naging mabuti sila sa’yo. But if they

mistreat you in any way… you shall never give them a penny, since I gave then their share’s bilang kabayaran

sa pamamahala sa kompanya para sa’yo.

“All your funds under your name will be enough to make the Montefalco Royal stay alive, until you are ready to handle the company. You and Clarence are the rightful heirs of the company I worked hard to build. Your

money will be safe at the bank. Just show your card, and all your accounts will be given to you. Kasama

doon ang ilang account sa Switzerland at sa New York. By this time, I hope you have lived a good life with

your own family. The Montefalco Mansion belongs to you and your brother. Take it and live a good life, my

baby girl. I love you so much. Love Charlene Montefalco-Saavedra.”

Nanlalabo ang mga mata ko nang matapos kong basahin ang sulat. Even her signature was beautifully

written.

“ANONG GINAGAWA mo dito?” matalim ang tingin sa akin ni Atasha. Pagkatapos kong mabasa ang sulat

na halos nagpatigil sa paghinga ko. Para akong bumalik sa panahong naghihirap ako dahil sa mga kinilala kong magulang. Now I had reason to take everything they have.

At dito magsisimula ang pagbawi ko. Marahan kong tinitigan si Atasha. Kaya kita kong pagkagulat sa mata

nito.

“Sa totoo lang wala akong planong tingnan ka pa pagkatapos ng mga ginawa mo Atasha. Pero gusto kong

makita kang maghirap tulad nang ginawa mo sa akin noon.” buong araw kong prinąktissa harap ng

salamin kong paano ko tititigan si Atasha. Naroon kami sa sa visiting area ng bilanguan.

Nakaposas ito tulad ng isang kriminal. At dama ko sa sarili ko ang relieve sa lahat ng sakit na dinanas ko

habang nakikita ko ‘yon.

“Kung ganun, lumayas ka at ayaw rin kitang makita, impakta ka” taboy nitong pinalo pa ang mesa.

“Huwag kang mag-alala Atasha, ito na ang huling beses na kakausapin kita. At natitiyak kong hindi ka

malulungkot dahil sisiguruhin kong kasama mo ang nanay mo dito.”

“You b*tch! Malapit ka nang mamatay kaya huwag kang mayabang!” Gumuhit ang litid nito sa leeg kaya

napangiti ako.

“Tama ‘yan Atasha, gusto kong magalit ka at magwala hanggang gusto mo,” walang emosyong saad ko

773

142 HindLeibe 2

Claim

nito saka ku inilapag sa harap nito ang DNA test result nito at ni Baby Zen. “Dapat noong isang araw mo pa makukuha ang resulta pero ipinagpaliban ko dahil ang gusto ko ako mismo ang magbigay sa’yo.”

“What the hell are you talking about!” gigil nitong sigaw. Kulang na lang tumalsik sa mukha ko ang laway ni

Atasha.

“Sige, kung hindi mo kayang basahin,” muli kong hinila ang papel. “DNA test result says. Negative. Zen Larzon Dela Merced I is not a biological son of Atasha Montefalco.” basa ko sa conclusion na nasa

pinaka-ibaba ng documento. “In short hindi mo anak si baby Zen. Umaarigkin ka nang batang hindi sayo! That’s kidnapping!” Kitang kita ko ang pagkawala nang kulay sa mukha ni Atasha.

“No! Sinungaling, hindi totoo yan!” malakas nitong sigaw sabay palo sa mesa na ikinatayo pa nito. “Anak ko si Baby Zen, isinilang ko siya sa US! Huwag kang gumawa nang kuwento, impakta ka!” sigaw nitong dumukwang para abutin ako pero mabilis namang inagapan ng jair officer si Atasha at pinaupo.

“Umayos ka kong ayaw mong mabartolina.” Banta nang babaing officer. Saka ito tumayo sa tabi ni Atasha.

Zade personally requested a jailed guard for me para na rin raw sa kaligtasan ko. Ipinilit ko kasi dito na ako na ang magdadala nang DNA result matapos kong malaman ang lahat.

“Gawa-gawa n’yo lang to, may anak ako at si Baby Zen ‘yon!” Nagtatangis ang bagang na giit nito.

“Well, kung ayaw mong maniwala, bakit hindi mo tanungin ang mga magulang mo. Huwag kang tanga, Atasha. Bata pa si Baby Zen pero ayaw na niya sa’yo. Kasi pala hindi ikaw ang ina n’ya.” panunuya ko dito.

“Isipin mong mabuti, kung bakit wala kang alam na namatay ang batang isinilang mo.” Kalmadong paliwanang ko dito. “Hindi gumana ang insimination na ginawa mo para lang mabuntis ka. Dahil namatay ang anak mo nang isilang mo s’ya. Kaya wala kang karapatang sabihing deserve kong mamatayan ng

anak. Dahil ikaw ang hindi karapat-dapat maging isang ina.”

“Shut up!” sigaw ni Atasha na pinagpupokpok pa ang bakal na table. At kitang kita ko ang pait sa mukha

nito. Kahit ayaw nitong tangapin ang mga sinabi ko. Alam ko sa sarili ko, nauunawaan ni Atasha ang mga

sinabi ko.

Tumayo ako at iniwan ang DNA test result nito at ni Baby Zen.

“Putang ina ka, Yuri, hindi to totoo! Hindi ako maniniwala sa mga kasinungalingan mo, hindi ako kasing

tanga mo!” Sigaw nitong tila baliw na tumawa pero bigla rin itong umiyak,

***

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify