Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 381

196: Do not Pity-2

“KAILANGAN PA ba, dok akala ko ba hindi na?” kunot ang noong tanong ni Zade nang bisitahin ito nang doktor at ipaliwanag ang sitwasyon.

“I’m sorry Mister Dela Merced, na overlook ko ang kabuohan nang cyst. All I did was check the visible part. Kaya ko nasabing mas right choice ang medication. My apologies, pero mas delikado kasi lumalaki siyang sa ilalim at maaring tumama sa nerves mo. Kaya mas mahihirapan ka kung hindi aalisin ang cyst. St. Joseph has the best brain surgeon in the country. Actually si Dok Henry Park ang nakakita nang scan mo,” tukoy nito sa may-ari nang hospital. “He had the best team, plus sa US gagawin ang operasyon kong papayag ka.”

“I… Dok gaano ba kadilikado kung hindi na lang ako ooperahan? Nasabi ko namang namatay ang biological father ko dahil sa pagkalat nang cancer sa katawan niya few months after his operations. Ang bata pa nang anak ko para…” kusa nitong pinigil ang sasabihin. Higit sa ano pa man alam kong si Zayu ang inaalala ni Zade.

At dahil alam ko na ang tungkol sa nangyari sa ama nito, natatakot rin akong sabihing pumayag na ito.

“Walang pinagka-iba sa aneurysm, dahil parang time bomb iyon sa utak nang tao. Pero sa kaso mo, baka mas mabilis ang progression. I couldn’t even promise a year,” walang ligoy na saad nang Doktor na ikinapikit ko na lang.

“Ganun rin kapag nagpa-opera ako. Isang taon or less or baka, mamatay ako sa operating table,” dama ko ang bigat sa tinig ni Zade. Habang tila naman sinasaksak ang didbib ko sa isiping puweding mawala sa amin ni Zayu si Zade sa napakabilis na panahon.

“Pero kapag nagtagumpay ang operation, mataas ang chance na makabalik sa normal ang lahat para sa’yo, Mr. Dela Merced. But still it’s your desisyon. I apologize for this bad news.” Sensirong saan ni Dr. Dytona saka nagpaalam na.

Katahimikan ang bumalot sa pagitan namin ni Zade. May bahagi sa pagkatao ko na gusto kong itanong sa Diyos kong bakit kailangan naming maranasan ang ganito. Pero sino ba ako para magreklamo.

Ngayon mas nauunawaan ko na kong bakit mas gusto ni Zade na itago na lang ang sakit nito. Dahil ganito pala kabigat at kasakit.

Gusto kong maging matapang para kay Zade pero pakiramdam ko hindi ko kayang gawin ang ganun. Dahil hindi ko napigilang mapaluha na lang. Kaya sa isip ko tahimik akong nagdasal sa pagkakataon para sa amin.

“Mula nang makilala ulit kita, wala na akong ibang gusto kundi ang maging masaya at

maging asawa mo. Siguro dapat hiniling ko rin na mas matagal na panahon ko puweding maranasan yon diba, basag ang tinig na sambit ko kaya hinawakan ni Zade ang mga kamay

Kasi… Hindi ko alam kong anong sasabihin ko. Kahit anong piliin mo sa mga ‘yon 50/50 pa fin ang chance diba? I’m sorry, gusto ko lang sana maging mas matapang para naman hindi ka panghinaan nang loob kaso-“hindi ko na napigil ang pag-iyak.

‘Sshhh… enough. It’s fine wife. Sa tingin ko, nangyayari ‘to dahil gusto NIYAng maging mas matagapang ako, kaysa noon. Back then, I was ready for the consequences. Delikado rin kasi ang operasyon ko noon. But I was ready because I wanted to live my life. Ngayon pa ba ako matatakot… well yes nakakatakot nga. Pero may mas mabigat na akong dahilan para maging mas matapang ulit. Kaya pipiliin ko na ang operasyon.”

“Pero”

“Kasi doon may ibang option ako, kaysa sa maagang kamatayan kapag hindi ko ginawa ang operasyon. Kung magtatagumpay, gagaling ako at mabubuhay nang matagal kasama mo. Samantalang kung ang unang option, parang mag-aantay na lang akong mamatay, na hindi ko man lang makita ang mukha ni Zayu. Kaya gagawin ko na.” Kababakasan nang determinasyon ang mata ni Zade kaya’t napatitig ako dito.

Habang ako hindi ko alam kong dapat kong ikatuwa o ikagalit ang desisyon nito.

“It’s fine, wife, Wala kang kailangan sabihin,” sagot ni Zade na tila nababasa ang takbo nang

utak ko.

“Zade, ang selfish ko ba kaya nangyayari sa akin ‘to? Masyado ba akong naging gahaman—”

“Hindi, walang sino man ang may kasalanan, Yuri. Isipin na lang nating may dahilan ang lahat ng bagay. At tangapin natin nang maluwag sa puso natin. Kaya gusto kong mula ngayon, bumalik tayo sa dati. Gawin natin ang lahat para maging masaya tayo. Bago ako magpa-opera,” Bakas ang determinasyon sa mukha nito. Umangat rin ang kamay ni Zade para hawakan ang mukha ko.

“May dahilan kung bakit,” sambit nitong hinawakan ang mukha ko. ” kung bakit itong mukha na lang nang asawa ko ang kaya kong makita. At iyon ay dahil mahal pa rin ako nang Diyos,

naging napakasama ko sa’yo noon. Gusto pa rin niyang maganda ang makikita ko kahit

aganda ang sitwasyon,” Hindi ko na napigilang yakapin ni Zade. Hinayaan kong lo na lang ang luha ko.

aw kong magpasya sa bagay na ito, dahil ayaw kong pagsisihan ang anumang magiging sulta. Nakakainis na ganun ka komplikado ang maraming bagay sa mundo. Sadya bang

miserable lang talaga ang buhay na nakatakda para sa isang tulad ko?

Zandy Rivers

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify