Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 401

207 Pamasane 1-

207: Pamasahe-1

207: Pamasahe

“NAGING HAPPY Ending sita kahit ang daming pinagdaanan nang mga bida, hindi ba?” kausap ko kay Zade nang matapos kong basahin ang kuwento. “Kahit nabulag na talaga siya pinakasalan pa rin siya ng babae. Naisip ko ganito rin tayo. Kahit pa hindi na bumalik ang paningin mo sa dati. Okay lang ‘yon sa akin. Ang mahalaga magising ka na Zade.

“Apat na araw ka nang natutulog, hindi ka naman si Sleeping beauty, kasi hindi gumagana ang halik sa’yo. Natapos ko na rin ‘tong libro. Bakit ayaw mo pa ring gumising, hindi mo ba ako namimiss. Kasi ako miss

na kita.

“Sabi ni Mama noong unang naoperahan ka mabilis ka lang nagising eh. Okay lang sa akin kahit pati ako hindi mo na makita. Basta magaling na, diba sabi ni Clarence maganda ‘yon kasi hindi ka na magkakagusto sa ibang babae.” Patuloy na kausap ko kay Zade. Saka ko kunuha ang basang bimpo para punasan ang kamay nito.

Nakadama na ako nang antok dahil late na rin kaya inayos ko ang upuan ko. Saka ko ipinatong ang ulo ko sa tabi ng ulo ni Zade. Hinawakan ko ang kamay nito habang pinagmamasdan ang guwapong mukha nang asawa ko. Shinave ko ang tumutubong balbas at bigote nito kanina.

“Kahit tulog ka ang guwapo mo pa rin,” nasabi ko bago ko nagawang ipikit ang mga mata ko. At panatag na nakatulog na hawak ang kamay nang aking asawa.

Lingid sa kaalama ni Yuri nagsimulang gumalaw ang kamay na hawak niya. At iyon ang naabutan ni Azra. Kaya nagmadali nitong tinawag ang asawa. Relieve/ang rumihistro sa mukha nang mga ito nang unti-unting nagmulat si Zade

“Diyos ko, Zade anak.” sambit ni Azra na napa-iyak pa. “Honey tawagin mo na ang doktor dali,” tarantang utos nito kay Zen na kaagad namang kumilos.

“Mom…” mahina na halos pabulong na sambit ni Zade pero nagawang ngumiti nang matamis. “I can’t

ya mukhang move my arms, at sino siya?” Kunot noong tanong ni Zade sa ina na binalingan si Yuri nakatulog na sa pagbabasa nang libro para sa asawa nito.

Bago pa nakasagot si Azra ay dumating ang doktor at nurse. “How are you feeling Mister Dela Merced?” tanong ni Dr. Smith. “Better… I guess…” nanghihina at bagyang paos na sagot nito.

Noon ako nagising nang marinig ko ang pamilyar na tinig ni Zade. Hindi ko alam kung nanaginip lang ba ako or what.

“Okay Mister Dela Merced, tell me do you feel pain anywhere?” anang Doktor kay Zade

“Uhmm.. none.. I just felt my head a bit heavy. I guess I made it, right. I can see your face, doctor and

< 207 Pamasele 1.

Mom,” anitong binalingan si Papa Zen. “Dad, ayos na ulit ako.” Masayang saad ni Zade.

Napangiti ako nang balingan ako ni Zade. “And you are, kanitia mo pa hawak ang kamay ko Miss?” muntik na akong mapanganga dahil doon. At mukhang ganun rin sina Mama.

“Zade,” sambit ni Dad?

“Mister Dela Merced, how old are you now?” out of nowhere ay tanong ni Dr. Smith.

“Seventeen,” walang gatol nitong sagot na ikinasinghap ko na lang. “Why? By the way dad, napahanap mo na ba iyong sinabi ko?” Tanong nito kay Papa Zen.

“No, I was not able to find her, but you did,” sagot ni Papa Zen matapos mag-isip saglit saka makahulugang tumingin sa akin.

“Ha?” Kunot noong tanong ni Zade.

“We’ll run another CT scan on him. Para ma-check ang cause nang amnesia.” anang ni Dr. Smith.

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify