Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 109

61: It’s A No?-1

61: It’s A No?

“ANO AKO UTO–UTO,” iritadong sagot ni Clarence kay Zade Larzon. Akala ata nito magpapa–uto siya. “Siguradong plinano n’nyong mag–amo ang kalukuhang ‘to.” Nakakatiyak niyang akusa dito.

Sarkastikong ngumisi naman si Zade dito. “Kung plinano ko ‘yon wala sa na si Martin. Alam mo kahit ikaw pa ang maging kontrabida sa ginagawa kong paglapit sa asawa ko. Hindi mo ako maitataboy, Clarence,” Mmdiin nitong saad. “Hindi ko susukuan si Yuri kahit na anong mangyari.”

“Paano ang anak n’yo ni Atasha? Gagawin mo pang obligasyon ni Yuri ang anak n’yo ng babaing ‘yon?”

“Of course not, pero hindi ko naman puweding pabayaan si Zen, bata lang siya at walang kinalaman sa gulo ng buhay ng mga matatanda. Ikaw ba hindi man lang naawa sa bata?”

“Huh!”

“O baka hindi mo pa na meet si baby Zen. Kahit na sino matutuwa sa kanya.”

“So iniisip mong kayang tangapin ni Yuri ang anak n’yo ni Atasha. Gago ka ba!”

“Inisip ko na ‘yon ng paulit–ulit pero alam kong hindi masamang tao si Yuri tulad nang pamilyang kinilala niya,” natigilan si Clarence dahil doon.

“So alam mo na ang tungkol sa pinagagawa ng Montefalco sa kapatid ko.”

“Huli ko nang nalaman kaya pasensya na. Pero isa lang naman ang hiling ko, tangapin mo nang kasal pa rin kami ni Yuri. And she’s my wife. Nasa’yo na kung papayag ka. Ikaw rin, ayaw kong mahirapan ka tulad ko. Halos mabaliw para mahanap lang ang taong pilit kong itinatangi sa sarili kong mahalaga sa akin. Huwag mong hayaang maging huli na ang lahat sa n’yo ni Moira kung talagang mahalaga siya sa’yo.” anitong tumalikod na.

Naiwang walang masabi si Clarence.

“His bluffing! Nag–iinarte lang si Moira, babalik rin siya sa akin. I’m sure of it!” Kompiyansang saad nito.

NASAPO KO ang ulo ko nang bumalik ako sa kotse. Hindi ko alam kung nakumbinsi ko ba si Clarence. Pero alam kong sa tulong nito mas mapapadali ang paglapit ko kay Yuri. ” Pero hindi ko puweding asahan ‘yon. May paraan pa.” nagawa kong ngumiti dahil doon.

6 It’s A No? 1

Claim

I was about to start my car nang magring ang phone ko. Nagtaka pa akong ang ama ko ang

tumatawag.

“Yes Dad?”

“Pambihira kang bata ka, gabing–gabi na wala ka pa sa bahay, hinahayaan mong iba ang nag–aalaga sa anak mo,” sermon nitong ipinagtaka ko.

“Teka… nasa bahay kayo?”

“Oo kanina pa, gusto ka sana naming surprisahin pero anong oras na wala ka pa. Isama mo ang asawa mo, gusto naming makausap si Yuri.”

“Dad, alam n’yo namang…”

“Napakahina mo talagang bata ka. Pumayag si Yuri ma makipagkita sa amin sa susunod na araw. Sumama ka.” lyon lang at tinapos na nito ang tawag.

Sa bahay ni Zade.

“1

“Zen, ang cute naman ng baby.” nakangiting saad ni Azra sa asawa nang makababa ito. Pero wala mang lang siyang nakuhang feature ni Zade, hindi ba?” dagdag nito ng maka–upo sa tabi ng asawa sa sofa.

“At hindi rin siya hawig kay Atasha.” Sang–ayon ni Zen sa esposa.

“Sana man lang kasi nagkaanak sina Zade at Yuri.” naiiling na saad ni Azra sa asawa. “Yang anak mo kasi manang mana sa’yo napakatigas ng ulo,” dagdag pa nito.

“Ay bakit ako pang dinamay mo. Noon una ikaw rin may ayaw kay Yuri.”

“Nagkamali nga tayo okay. Pero mabuti na ring sila ang nagpakasal nang araw na ‘yon. Dahil kung hindi kawawa ang anak natin,” naiiling na saad nito. “Aantayin pa ba natin ang anak mo? Inaantok na ako. Sa kuwarto ako ng bata matutulog.”

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify