Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 136

75: Pagkakataon–2

“Darating daw ba siya Ma’m Yuri?” ani Javier na nasa harap ko na pala. “Galit pa rin siguro sa sinabi ko kahapon.” Naiiling na saad pa nito.

“Diba lalaki ang anak nila ni Atasha?” sa halip ay tanong ko dito kaya natigilan si Javier.

“Ah oo…si Baby Zen,” sagot naman nitong napangiti pa. “Bakit?”

“Wala, kasi… hindi sige kalimutan mo na. Baka nagkamali lang ako nang dinig. Darating daw siya bago mag 4pm,” sabi ko na lang dito kaya nagpaalam na rin ito.

Pero hindi ko maintindihan kung bakit parang kinabahan ako sa tinig ng batang narinig ko

sa kabilang linya. Kaboses kasi talaga ni Zayu ‘yon. Kaya pagkalabas ni Javier sa office ko ay nagpasya akong tawagan si Dad Gaston.

Sabi kasi ni Ate Rita kasama daw nito si Zayu para manghuli ng grasshopper sa bahay bakasyunan ni Clarence.

Hindi naman nagtagal ay sumagot si Dad.

“Bakit anak?”

“Ah, kasama mo ho ba si Zayu dad?” alanganing tanong ko dito.

“Ah oo nasa loob at naglalaro, nakahuli kasi ng paru–paro kanina. Ipapakita daw sa’yo pag–uwi mo.” paliwanag ni Dad sa akin. Wala naman akong napansing kakaiba sa boses nito.

At bukod doon bakit naman ipapakita ni Dad ang anak ko kay Zade. Nangako itong ako ang magpapasya sa bagay na ‘yon.

“Gusto mo bang kausapin ang anak mo,” tanong nito.

“Ah hindi na po dad, bigla ko lang namiss siguro si Zayu,” pagdadahilan ko na lang saka ako nagpaalam dito.

“Ano bang katangahan ang pumapasok sa kukote mo Yuri Ann.” sermon ko sa sarili ko bago ako nagpalam kay Dad.

Kaya sa halip na mag–isip pa ay pinagtunan ko na lang ng pansin ang ginagawa ko. Sa totoo lang natutuwa ako sa mga trabahong ibinibigay sa akin ni Zade lately. It was the same tasked na gusto ni Dad Gaston na pag–aralan ko sa kompanya ng Saavedra. Halos pareho lang naman pala kasi. Ang pinagka–iba lang ay ang mga figure.

Nagtatrack kasi kami ng record ng missing fund ng foundation. At sa totoo lang nahihirapan

15 Pagkakataon–2

Claim

din ako sa pagku–compute kaya gumagamit na ako ng excel para mapadali. Iyon kasi ang turo sa akin ni Emma. Mas madali nga namang magcompute kapag naka–autoformula.

Pero sa kabila nang kaabalahan ko hindi pa rin mawala sa isipan ko ang boses nang batang narinig ko kanina. Kaya nagpasya akong magpaalam kay Javier. Sinabi ko lang na may pupuntahan lang ako. Tumango lang naman ito at wala nang sinabi.

Sumakay lang ako sa taxi patungo sa Laguna. Naroon kasi ang mga ito sa resthouse ni Clarence. Mabilis naman kapag sa expressway ang daan at lalong hindi pa naman rush hour kaya mabilis lang akong nakarating.

“Ma’am Yuri,” gulat na sambit pa ni Ate Thelma. “Nasa loob po si Baby Mia.” anitong kaagad namang nakabawi.

“Namiss ko lang si Zayu kaya dadalawin ko.” Nasabi ko na lang dito na ikinatango naman

nito. Saka ko nilampasan si Ate Thelma.

Naabutan ko sa living room si Zayu na naglalaro sa malambot na fur carpet sa pagitan ng dalawang mahabang sofa. Pero hindi nakaligtas sa mata ko ang dalawang baso ng juice na nasa ibabaw nang center table na inurong para makapaglaro ang bata.

“Mummyyy…” masayang bati sa akin ni Zayu na iniwan ang mga laruan nito pero dinampot naman ang isang plastic transparent jar na may nakakulong na butterfly. May mga butas lang iyon para hindi mamatay ang insekto. “See.. see, daddyyy catchhh butefly… prettyy,” proud nitong ipinakita ang hawak ba plastic jar.

Baka ito ang sinabi ng Lolo Dad nito na nahuli para kay Zayu.

“Ate Thelma may bisita ba si Dad?” Di nakatiis na tanong ko dito saka ko binalingan ang dalawang baso sa ibabaw ng center table.

“Ah—”

“Oo, bakit anak, may ka meeting ako kanina. Kaaalis lang rin. Bakit napasugod ka?”

“Wala po, namiss ko lang si Zayu,” pagdadahilan ko na ikinangiti nito. Halata kasing hindi

naniniwala sa dahilan ko.

“Sana sinabi mo para kami na lang ang umuwi. Nagbiyahe ka pa tuloy. Buti pumayag si Zade na umalis ka during office hours. Hindi mahigpit ang Boss mo tulad ni Oliver ano,” pabirong tanong nito.

“Kay Javier po ako nagpaalam, umalis kasi si Zade,” paliwanag ko.

“Pauwi na rin naman kami, sumabay ka na lang rin.”

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify