Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 267

141: End Itl-2

“Yes, I hate Charlene for cheating on me, pero anak ko si Yuri kaya huwag mo siyang idamay dito. Anong klasing pag-iisip mo yan. She’s my daughter and it has nothing to do with Charlene. Umalis ka na,” pikang taboy ni Gaston dito. “Ipapadala ko na lang sa lawyer ang annulment paper. Our marriage agreement ends here. I’ll make sure you will be well-compensated, for your service.” Malamig saad ni Gaston.

“End it! Huh!No! Hindi makatarungan ito, Gaston. Wala kang katibayan na ako ang may gawa noon. Pinapunta mo rin sa US si Oliver noong manganak si Atasha. Bakit hindi siya ang tanungin mo!” depensa pa rin ni Daisy. “Sige aalis ako. Pero hindi ako paayag sa annulment, I spend my entire life para lang

pagsilbihan ka tapos basta na lang ganito. I won’t let you divorce me!” Madiing tangi ni Daisy. “Mamamatay na muna ako bago mo ako hiwalayan!” sigaw ni Daisy na basta na lang tumalikod.

“Buwisit talagang Oliver na ‘yon.” Gigil na lintaya ni Daisy nang makasakay na siya sa nag-aantay na kotse.

“Akala ko ba business lang ang pakay ni Oliver sa US ha, Eric!”

“Pasensya na hindi—.”

“Peste! Puro na lang pasensya. Gumawa ka nang paraan para hindi matuloy ang annulment namin ni Gaston. Ang tagal kong pinaghirapan ang kompanya tapos ganun-ganun lang.” walang tigil na lintaya ni

Daisy. Habang tahimik lang na nakikinig si Eric. Alam nitong lalo lang magagalit ang amo nito kapag

nagkomento pa siya.

“Teka, bakit sobrang galit ni Gaston kung tungkol lang sa totoong identity ng batang si Zen Larzon ang problema?” ani Daisy na napaisip pa. “Ano bang paki-alam niya doon?

“Tawagan mo si Gener, kailangan naming magkita. Sa susunod na lingo na ang kaarawan ni Yuri. At siguruhin mo sa mga tao mong, malalaman nila kung sino ang abogado ni Charlene na namamahala ng

funds ni Yuri.”

“Yes, Ma’am.”

TWO DAYS later…

NAKAUWI NA kami sa bahay. Hindi pumayag si Zade na umalis ako nang hospital nang walang general

check up. Sa awa ng Diyos okay naman ako. Kailangan ko lang raw makabawi sa kalusugan ko kung may

plano kami ni Zade magkaanak ulit.

“Dahan dahan lang,” tila ako babasaging krystal kung alalayan ni Zade, mula pa kanina paglabas namin ng

hospital. Gusto pa nga nito buhatin na lang ako para raw hindi ako mapagod.

Kaya pagdating namin sa bahay wala na akong magawa nang buhatin nga ko nito paakyat nang hagdan.

“Zade, sabi nang doctor okay na ako, kailangan ko ring kumilos.” ani ko dito.

“Alam ko, pero ayaw kong mapagod ka muna. Namimiss ka nang mga bata kaya kahapon ka pa nila hinahanap. Kailangan mo nang sapat na lakas para sa kanila. Ipapadala ko sila dito sa room natin mamaya.” anito pang inayos ang kumot para kumutan ang binti ko. Nilagyan rin nito nang unan ang likod

< 141 End 2-

ko para komportable raw akong makaupo.

“Kapag ganito, parang ang sarap magkasakit,” hindi ko napigilang sambit at napangiti kay Zade. Pero masamang tingin ang ibinigay nito sa akin.

“Don’t say that. Ayaw kong magkasakit ka…” anitong hinaplos pa ang mukha ko. “Hindi ka pweding

magkasakit. Gusto ko lang makita ang masaya at malusog. Para sa akin at sa mga anak

natin,”maemosyong saad nitong ikinangiti ko.

Claim

“Nagbibiro lang naman ako…”ani kong hinawakan ko rin ang mukha nito. Mukhang dalawang araw rin itong

hindi nakapag-ahit.

“Oo nga pala call back mo pala si Moira, tumawag siya kagabi, hindi ko na sinabi sa’yo dahil tulog ka na. Mukhang nagkita na sila ni Clarence,” pagbabalita nito. Saka inabot sa akin ang phone ko. Nagpaalam na

rin itong bababa muna para ikuha ako nang meryenda.

Kaya nagpasaya akong tawagan si Moira. But to my surprise si Clarence ang sumagot sa phone nito.

“Feeling mo talaga at home ka dito?” dinig kong singhal ni Moira kay Clarence. “Akin na nga ‘yan.”

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify