Misery of His Unlove Wife (Zade and Yuri) novel Chapter 345

178: Walang Kakampi–1

178: Walang Kakampt

“ERIC ANONG kabaliwan ang pumapasok sa utak mo ha,” matiim na usig ni Daisy nang puntahan nito ang lalaki sa police station.

Isang tipid na ngiti ang namutawi sa labi ni Eric.

“Huwag mo akong ngitian ng ganyan, baliw ka na ba?” pikang pinanlakihan niya ito nang mata.

“Siguro nga, pero ito na lang ang tanging magagawa ko para sa’yo.”

“Punyeta! Sinabi ko bang—”

“Marami na tayong nasaktan dahil sa kagustuhan mong makuha si Gaston, pero ito pa rin ang kinalabasan nang lahat. At napapagod na rin akong gawin ang masasamang plano mo. At si Tamara. Huwag mo nang gamitin ang ambisyon niya. Sinabi ko na rin kay Senador ang lahat ng plano namin sa anak ni Clarence at

Moira. At huwag kang mag–alala hindi kita idinamay dito.” anitong hindi kumurap ang titig sa kanya.

“Ano, dapat bang magpasalamat ako sa katangahan mo ha!” bulyaw ni Daisy na kuyom ang kamao.

“Hindi ko na hihingiin ang pasasalamat mo. Ang gusto ko lang maging maayos na ang lahat ng maling nagawa ko. Isa pa hindi mo na ako dapat pagkatiwalaan pa, dahil nakagawa ako nang kasalanan sa’yo.” Mababakas ang kapanatagan sa tipid ngiti ni Eric kaya napalunok si Daisy. Hindi pa niya nakitang ngumiti nang ganun si Eric mula nang mangyari ang ginawa nila kay Charlene.

“Buong buhay ko sumunod ako sa mga gusto mo. Kasi alam kong iyong ang tamang gawin bilang pagtanaw nang utang na loob. Kaya lang, mas lalo lang nagiging mahirap ang sitwasyon. Mas komplikado dahil sa mga maling desisyon natin.”

“Ano bang nangyari at naging ganyan ka ha?”

“Hindi ko rin alam,” anitong umiling pa saka may inilabas mula sa bulsa nito. At ganun na lang ang panlalaki ng mata ni Daisy nang makita ang larawang inilapag ni Eric harapan nito. Si Gaston at si Charlene, magkasama sa mall.. “Ano ‘to ha! Anong….“‘ nanginig ang kamay ni Daisy na dinampot ang

larawan.

“Iyong alimony mo kay Senador, hindi mno na matatangap ‘yon dahil buhay ang asawa niya. Kaya ingatan mo ang perang mayroon ka. Lumayo ka na at magsimula ulit.”

“Ano… paano nangyari ang lahat nang ito, ha! Sabihin mo!” pasigaw ni Daisy na halata ang panic. “Alam mo bang nagbanta si Natasha kapag—”

“Isuplong mo na siya sa mga police para mahuli na. Iyon lang ang paraan para matakasan mo ang problema sa kanya. Kung makukulong siya mawawalan si Natasha nang pagkakataong gamitin ang mga hawak niyang katibayan laban sa’yo. Sigurado naman akong hindi na ilalabas ‘yon.” Walang emosyong turan ni Eric na ikinabagsak nang balikat ni Daisy.

“Paanong buhay si Charlene? Ha?” sa halip ay tanong nito na mukhang hindi na inunawa ang sinabi niya.

“Si Yuri at ang mga tauhan niya ang nakaalam kaya— Wala na akong sasabihin pa. Huwag mo na rin akong puntahan ulit.” ani Eric na tumayo na at walang lingong iniwan si Daisy.

“Hindi puwede ‘to?” Sambit ni Daisy habang sinusundan nang tingin ang papalayong likod ni Eric, at sa bawat hakbang nito palayo. Dama ni Daisy na wala na siyang kakampi. Na mag–isa na siya. Na wala na siyang masasandalan mula sa sandaling iyon. Kaya’t kusang pumatak ang luha niya kasabay nang pagkuyom nang kanyang kamao.

“Paanong nabigo ako sa lahat nang ito?” Mapait na sambit ni Daisy. Pero muling nang ring ang phone niya

sa tawag ni Natasha.

“Wala ka ba talagang plano ha?” asik na bungad ni Natasha sa kabilang linya.

“Nagkaroon lang nang problema, magkita na lang tayo. Saka ko ibibigay ang pera.” walang emosyong makikita sa mukha ni Daisy habang nagsasalita ito.

“Okay…i–text ko sa’yo ang address pero mag–ingat ka ha, kapag nalaman kong may gagawin kang

katangahan…”

VERIFYCAPTCHA_LABELVerify